9 Ocak 2009 Cuma

6 Disli Cadi

Serra bize caktirmadan iki dis daha cikarmis.Gercektende hic anlamadim.Bu sabah oynasirken bir baktim üstte iki dis daha cikmis.Inanamadim hangi arada cikardin sen onlari annecigim ya.Bizden habersiz ne isler beceriyorsun.Bu kez cok zorlamadi disler ,sadece cok az ishalimiz vardi ve tabii her zaman ki kadar huysuz oldugu icin ben hic düsünmedim bile dis geliyor olabilir diye.Istah zaten hic kalmadigi icin disler cikmaya basladiktan sonra ordan da uyanamadim.E bu cadi zaten acip agzini kontrol ettirmez ne var ne yok.Inatcinin tekidir ellemiceksin bu cadiyi hic.Zorla masaj yaptim birkac kez papatya ve zeytinyagi karisimiyla (dis cikartirken cok rahatlatirmis bu karisim bebekleri)önce sesini cikarmadi ama öyle sabit duramaz Serra hanim dolasmasi lazim di mi.Her gecen gün yeni ve daha zor huylar ediniyorki artik alismisim galiba ne yapsa normal karsiliyorum.Sorumsuz annelikde bu kadar olur yani.


Neyse annecigim sen devam et böyle cikariver anneye babaya caktirmadan kendi basina hallet islerini,yeterki kolayca cok canini yakmadan ciksin disler biz sonradan görsekde olur.Hadi bekliyoruz 7. ve 8. kardesleri.

ve bu da annesinin yogurt(cu) tatlisi.

8 Ocak 2009 Perşembe

Utanc

Hicbir seyin tadi yok.
Uzaklardan gelen savas, ölüm ve aci haberlerini izlemek bile cok güc.Kücük ellerini tutup kurtaramadigimiz cocuklar icin gözyasi dökmek ,ici yanmak,öfkelenmek neye yararki.Onlar sadece cocuk.Bir annenin kuzusu,bir babanin yavrusu,bir kardesin cani.
Utaniyorum.

6 Ocak 2009 Salı

Pissstt.





Saat 11:00.
Serra hala misil misil uyuyor.
Hatta bende 10:30 a kadar uyuyudum.
Uyku ne güzel ne güzel ne güzel.
Ve uyandi.Sanki hic uyumuyormus da numara yapiyormus gibi gülücükler atip ve hizli bir sekilde yatakta dönerek uyandi.Bu kiz cok havali yahu.
Show basliyor.
Sevgiler.

5 Ocak 2009 Pazartesi


2008 e veda yazisi yazamadim ,halbuki cok sevmistim ben bu yili.Uzun uzun yazasim vardi.
Serrami kuzumu getirdi bize ,anneligi tanidim ,bildim ,cok sevdim diye baslayan bir yazi olurdu herhalde.Ama yazamadim yine.
Almanyadaydik biz bu yilbasida ailece.Gecen yil Serra karnimdaydi ,bu yil kucagimda.Hatta Serra hemen hemen hep kucagimdaydi diyebilirim.Biraz degisiklik olur ,Serra farkli yüzler görür diye gittik oh ne güzel dayim ,teyzem ,bol bol kuzen hepbiarada senlik görsün kuzu dedik ama Serra annecilikde sinir tanimadi.Kim alsa ya da sevmek istese aglayarak bana saklandi.Kimseye gitmek istemedi gitsede kisa sürede farkina varip baska biriyle oldugunu aglamaya baslayip geri döndü.Sadece kucagimda gülücükler atti etrafa,oyunlar oynadi,yeni numaralar ögrendi.Özellikle Gülcin teyzesinden ama ona hic gitmedi.Hatta ilk günler korktu bile diyebilirim.Teyzesi ve digerlerininde hevesleri kursaklarinda kaldi.Saniyorum kalabalik ve yeni yüzler Serrayi tedirgin ederek bana daha cok ihtiyac duymasina neden oldu.Aslinda kalabaligi cok seviyor herseyi dikkatli izliyor ve egleniyor,herkese gülücükler atiyor tatli tatli sesler cikariyor konusmaya calisiyor ama benimde yaninda olmam sartiyla.Anne ve babasi disinda cok az kisi gördügü icin bu beni sasirtmiyor ama yinede üzülüyorum.Keske bu kadar yalniz kalmak zorunda olmasaydi.Biraz daha büyüyünce bir oyun grubuna katilmaliyiz.

Serra ve bayildigi Aleyna ablasi.Bütün cocuklar gibi Serrada kendi gibi veletlere bayilyor.Aleynayi görür görmez sevdi ,saclarini elledi ama benim saclarim gibi yonarak degil gayet nazik,yüzünü oksadi.Bütün gece Aleynanin yaninda oynasip durdu.Aleynanin ona yaptigi oyunlara kikir kikir gülüp bol bol eglendi yeni yila girerken.Ve sonunda Aleynayi yakalamaya calisirken bizi kirip geciren cümleyi söyletti."Serrayi tutsan iyi olacak"