Serra Bir Yasinda...

Canim kizim bir yasinda artik.Cumartesi günü kücücük evimizde geleneksel bir dogumgünü yaptik kizima.Burada görüstügümüz neredeyse tek aile olan Süleyman amca ve cocuklari ,komsumuzun 3 ogulcugu ve almanyadan bizi yalniz birakmayip gelen teyzem,eylül,yengem ve dayim hep beraber kutladik kizimin ilk yasini.Serra önce kalabalikdan saskin benim kucagima tünemis merakli gözlerle etrafi izledi durdu.Yavas yavas alisip bensiz dolasmaya basladi ve hatta dogumgünü hediyelerinden alisveris sepetiyle dolasip durdu evde etrafa toslaya toslaya.Tolga abisi bu benim hediyem deyip sepetin alip gidince noluyoz edalariyla ayrilmadi pesinden hic.Cocuklarla olmayi o kadar cok seviyorki yeterki etrafda olsunlar bu bile yetiyor ona.Buarada Tolga abisine vurmus birara ben görmedim ama babasi söyledi tabiiki Tolga da ona.Tolgacikda 2,5 yasinda daha abi dedigime bakmayin.Neyseki simdilik aglama zirlama sikayet etme dertlerimiz yok kendi aralarinda halloluyor bu isler.

Hepsi ev yapimi mis gibi pasta börekleri lüp lüp yuttuk.Annemle bir haftadir sunu yapalim bunu yapalim derken gelip gecti dogumgünü.Halbuki kazirliklar ne de uzun sürüyor.Hersey cok güzeldi ama cok üzüldügüm birsey var.Neredeyse hic güzel fotograf cekilmedi.Hepsi masa basinda cekilen hemen hemen ayni pozlar.Görüntülerde pek iyi degil üstelik.Hem kalabalik hem de Serra bana yapisik dolastigi icin ben hic ilgilenemdim bu mevzuyla.Dolaysiyla cok az fotografimiz oldu.Serranin tek fotografi hic yok mesela hepsinde benim kucagimda.Gerci ben son aylarda hic fotograf cekemiyorum zaten.Serra makinayi görünce kosturmaya basliyor e makinada bende cok becerikli olmayinca bütün fotograflarda Serranin parlak kafasi var.Neyse bu seferlik böyle oldu.Birdahakine daha deneyimli olucam di mi.Bu ilk dogumgünümüzdü.Ne kadar heyecanli oluyormus insanin yavrusu olunca parti sahibi.Iyiki annem vardi ,canim annemin ellerine saglik.Aslinda hersey onun eseriydi ben sadece yardimci oldum.

Canim kizim simdi birazcik hasta.Pazardan beri burnu fis fis neyseki ates falan yok.Dogumgününü kutladigimiz gece neredeyse hic uyumadi sürekli aglayarak uyandi ve her zamanki gibi bütün geceyi memede gecirdi.Önce kalabalikdan etkilendi belki diye düsündüm ama sabah burnuda akmaya baslayinca anladim ki o gece üsüttü bebegim.Ev cok sicak olunca camlar acildi e kuzucukda kisa kolluydu ya da bir ihtimal yengemden nezle kapiverdi kadincagiz yaklasmadi bile ama.Iki gündür miz miz miz dolasiyor etrafda minik cadi bizde pesinde nasil oyalasak diye.

Sicak bir cayi hakettim simdi , Serra uyanmadan elimi cabuk tutmaliyim.Ama önce fotografi güzel olmadasa kendisi cok cok lezzetli kelebegimin kelebek pastasi.

Karli Yollara Düstük...

Annem ve babam geldi ,yalnizlik bitti.Ama bendeki yorgunluk bitmek bilmiyor.Belkide bende kronik tembellik var diye düsünmeye basladim.Bugünlerde kendime cok cok kizmakla mesgulum her firsatta.Kendimle kalacak firsat bulunca didikleyip duruyorum su annelik hallerimi.

Serra kocaman bir kiz oldu sanki.O kadar tatliki.Ben yazmayi beceremedim ama kötü bir anne ve blogger olarak Serra 9. ayinda yürümeye basladi.Cocugum yürüdü ve rahata kavustu sanki.Tavuk gibi dönüp duruyor iki aydir ortalikda.Tabi arada durup durup evdeki cöpleri agzina atmaya devam.Simdi 11 aylik ve hiz calismalari yapiyor saniyorum yakinda kosar.Dolapdan tabaklari alip alip kacarken o kadar hizli hareket ediyorki ben pesinde kosar haldeyim genellikle.Ama hala siskoyum.Üzerime yapisip kalan 6 kilo birtürlü gitmek bilmiyor.Aslinda biraz hareket ve birazda aburcuburu kessem gidecek ama yapamiyorum iste.Cikolatasiz ,keksiz, pastasiz bir hayat düsünemiyorum ben.Öncedende böyleydi ama hic kilo sorunum yoktu simdiyse göbegim bana yol gösterir halde neredeyse.Off offf üstelik ben hic düzenli spor yapamam ki.Daha dogrusu ben hayatta hicbirseyi düzenli ve sürekli yapamadim ki simdiye kadar.Zaten bunu bir basarabilsem hersey yoluna girecek.Ah bu ben ne cekilmezim ,ne uyuzum ,ne sIkIciyim.

yarim kalan yazi

Yine haftalar gecti, yine yazamadim.Firsat bulamadim ,Serrayla pc basina gecemiyorum cünki tuslar elinde kaliyor genellikle kendisi yazmaya cok merakli he birde eline sert ve ses cikaratabilen herhangibirsey alip laptopun kafasina kafasina vurmaya bayiliyor mesela telefon mesela mouse gibi.Uyuyunca yazsam o zaman di mi?Ama Serra son zamanlarda öyle sapittiki bazen gece saat yarim olmus ben uyumak istiyorum ama hanfendi yatmiyor.Uykudan bayiliyor ama uyumuyor.Uyumamak icin sürekli hareket ediyor,emip emip kalkiyor ,kosturup duruyor yatakta sonra kafasini yaslayip dinleniyor biraz ve yine devam.Tabii gece yatmayinca sabahda uyanamiyor.Bazen 11 12 ye kadar uyuyor.Tabii bende ve hatta zaten ögleden sonra ise giden babamizda.Serra uyucakda ben ortaligi biraz olsun toparlicamda sonra söyle bir yarim saat olsun ayaklarimi uzatip dinlenicemde uyumaya gidicem.Artik genellikle 2den önce yataga giremiyorum.Gece 1 de yemek pisirip bulasik yikadigim oluyor.Ertesi güne hazirlik olsun diye degil gündüz cikarip dolaptan yapamadigim yemekler en azindan malzemeler ziyan olasin diye.Yoksa evde düzen falan kalmadi tamamen dagilmis durumdayim.Herkonuda üstelik.Annemin gelmesine sadece 1 hafta kaldi ha gayret Secil deyip duruyorum kendime.Gercektende ha gayret.



Buarada aile boyu hastalikla mücadele ediyoruz iki haftadir.Önce Serracik ateslendi,hastanelere tasindik yine.Sonra o biraz toparladi derken ben bir güzel grip oldum ,benim grip Serrayada bulasti tabiiki belkide ondan bana bulasti ama önce sadece atesliyken ve normale dönmüsken atesi ben grip olunca onunda burnu fis fis akmaya basladi.Bir akti bir tikandi derken doktora gittik ve antibiyotik icmek zorunda kaldi Serra.Itiraf ediyorum hic dogru olmasada Serra iyi olur olmaz kestim ilaci.Zaten ilacin cogunu Serra degil kiyafetleri icti.Agzini kesinlikle acmiyor ilac icececegi zaman.Evde resmen kaos ortami olusuyor Serranin ilac saatlerinde.
ve bu yazida yarim kaliyor.

6 Disli Cadi

Serra bize caktirmadan iki dis daha cikarmis.Gercektende hic anlamadim.Bu sabah oynasirken bir baktim üstte iki dis daha cikmis.Inanamadim hangi arada cikardin sen onlari annecigim ya.Bizden habersiz ne isler beceriyorsun.Bu kez cok zorlamadi disler ,sadece cok az ishalimiz vardi ve tabii her zaman ki kadar huysuz oldugu icin ben hic düsünmedim bile dis geliyor olabilir diye.Istah zaten hic kalmadigi icin disler cikmaya basladiktan sonra ordan da uyanamadim.E bu cadi zaten acip agzini kontrol ettirmez ne var ne yok.Inatcinin tekidir ellemiceksin bu cadiyi hic.Zorla masaj yaptim birkac kez papatya ve zeytinyagi karisimiyla (dis cikartirken cok rahatlatirmis bu karisim bebekleri)önce sesini cikarmadi ama öyle sabit duramaz Serra hanim dolasmasi lazim di mi.Her gecen gün yeni ve daha zor huylar ediniyorki artik alismisim galiba ne yapsa normal karsiliyorum.Sorumsuz annelikde bu kadar olur yani.

Neyse annecigim sen devam et böyle cikariver anneye babaya caktirmadan kendi basina hallet islerini,yeterki kolayca cok canini yakmadan ciksin disler biz sonradan görsekde olur.Hadi bekliyoruz 7. ve 8. kardesleri.

ve bu da annesinin yogurt(cu) tatlisi.

Utanc

Hicbir seyin tadi yok.
Uzaklardan gelen savas, ölüm ve aci haberlerini izlemek bile cok güc.Kücük ellerini tutup kurtaramadigimiz cocuklar icin gözyasi dökmek ,ici yanmak,öfkelenmek neye yararki.Onlar sadece cocuk.Bir annenin kuzusu,bir babanin yavrusu,bir kardesin cani.
Utaniyorum.

Pissstt.





Saat 11:00.
Serra hala misil misil uyuyor.
Hatta bende 10:30 a kadar uyuyudum.
Uyku ne güzel ne güzel ne güzel.
Ve uyandi.Sanki hic uyumuyormus da numara yapiyormus gibi gülücükler atip ve hizli bir sekilde yatakta dönerek uyandi.Bu kiz cok havali yahu.
Show basliyor.
Sevgiler.

2008 e veda yazisi yazamadim ,halbuki cok sevmistim ben bu yili.Uzun uzun yazasim vardi.

Serrami kuzumu getirdi bize ,anneligi tanidim ,bildim ,cok sevdim diye baslayan bir yazi olurdu herhalde.Ama yazamadim yine.

Almanyadaydik biz bu yilbasida ailece.Gecen yil Serra karnimdaydi ,bu yil kucagimda.Hatta Serra hemen hemen hep kucagimdaydi diyebilirim.Biraz degisiklik olur ,Serra farkli yüzler görür diye gittik oh ne güzel dayim ,teyzem ,bol bol kuzen hepbiarada senlik görsün kuzu dedik ama Serra annecilikde sinir tanimadi.Kim alsa ya da sevmek istese aglayarak bana saklandi.Kimseye gitmek istemedi gitsede kisa sürede farkina varip baska biriyle oldugunu aglamaya baslayip geri döndü.Sadece kucagimda gülücükler atti etrafa,oyunlar oynadi,yeni numaralar ögrendi.Özellikle Gülcin teyzesinden ama ona hic gitmedi.Hatta ilk günler korktu bile diyebilirim.Teyzesi ve digerlerininde hevesleri kursaklarinda kaldi.Saniyorum kalabalik ve yeni yüzler Serrayi tedirgin ederek bana daha cok ihtiyac duymasina neden oldu.Aslinda kalabaligi cok seviyor herseyi dikkatli izliyor ve egleniyor,herkese gülücükler atiyor tatli tatli sesler cikariyor konusmaya calisiyor ama benimde yaninda olmam sartiyla.Anne ve babasi disinda cok az kisi gördügü icin bu beni sasirtmiyor ama yinede üzülüyorum.Keske bu kadar yalniz kalmak zorunda olmasaydi.Biraz daha büyüyünce bir oyun grubuna katilmaliyiz.

Serra ve bayildigi Aleyna ablasi.Bütün cocuklar gibi Serrada kendi gibi veletlere bayilyor.Aleynayi görür görmez sevdi ,saclarini elledi ama benim saclarim gibi yonarak degil gayet nazik,yüzünü oksadi.Bütün gece Aleynanin yaninda oynasip durdu.Aleynanin ona yaptigi oyunlara kikir kikir gülüp bol bol eglendi yeni yila girerken.Ve sonunda Aleynayi yakalamaya calisirken bizi kirip geciren cümleyi söyletti."Serrayi tutsan iyi olacak"

Kis daha da yakinlasti evimize,penceremize konuk oldu ,Serrayla karlari izledik aklima sadece karlar düser sarkisi geldi bende uydurup durdum,hic iyi olmadi.Karlar güzel.

Serra gecen hafta ateslendi,zor ve kötü bir hafta gecirdik.Atesden önce yogunlastirilmis ve hizlandirilmis mizildama ve uykusuzluk günleri yasadik.Ardindan persembe ve cuma hafif atesi cikti,cumartesi ilaca ragmen artinca hastaneye gittik.Atesi 38 bucukdu..Rutin muayeneden sonra Serradan sondayla idrar aldilar tahlil icin.Berbatti,hala kiziyorum kendime.Serra o kadar cok agladiki gözümüzün icine bakip.Keske bekleyin almayin deseydim ,bir baska yolu yokmu bu isin.Hatirlamak bile istemiyorum ne bu islemi ne de o suratsiz domuz doktor ve hemsireleri.Onlar adina ben özür diliyorum bebegim senden,ne kadar istemesemde bu kötüler cikiyor iste insanin karsina.Neyse sonuc temiz cikti,evimize döndük ,nureflex kullandik atesi düstü kuzumun.Ertesi gün gayet keyfi yerindeydi ama sali günü gövdesinde kizarikliklar olustu. Kisa sürede kayboldu.Ilaci sadece cumartesi ve pazar hatta pazar bir daha atesi cikmayinca tek doz verdim ama saniyorum ilaca bagli bir yan etkiydi.Simdi cok cok iyiyiz masallah,coktan oyunlara basladik ama iste ben unutamiyorum, hala icim aciyor o ayri.
Serra 9.ayini ne yazik ki hastalikla karsilamis oldu.Ilk kez hastalanip ilac kullandi.Daha önce sadece bir kez asidan sonra hafif ateslenmisti.Gaz icin kisa bir süre kullandigimiz ilacdan baskada ilac kullanmadi.Aman kullanmasin,saglikla büyüsün bütün cocuklar.Anneligin en zor hallerini yasadim bugünlerde.Asiri doz annelik almis gibiyim hala.

Serra dogdugundan beri hep Sebamed ürünlerini kullaniyoruz.Sampuan,sabun,pisik önleyici koruyucu krem,vücut losyonu.Digerlerinde cok marka takintili degilim ama özellikle bu pisige karsi olan kremden cok memnunum.Burda Sebamed sadece eczanelerde satiliyor ve ne yazikki Türkiyede bulunabilen bütün ürünler yok.Dogumdan sonra birkac kez Penaten kullanip memnun kalmamistim ama gecenlerde evde krem stogu tükenince mecburen tekrar kullanmak zorunda kaldim.Bizim Sebamedlere halamizin eczanesi sponsorda.Aninda kizarikliklar olustu daha önce hic pisik olmayan bebek 9.ayda pisik olacakti neredeyse.Her bez degistirdigimizde islak pamukla temizleyip ardindan koruyucu kremi sürüyoruz.Istisnalar haric tabii mesela Serranin kacip kacip bez baglamayi aceleye getirdigi anlar.

Serra bu gece de 23 de uyudu.3. denemeden sonra tam sizmak üzereyken hala kalkip yataga tirmaninca tarafimdan yakalanip kucagimda sallanarakdan uyutuldu.Sabaha kadar defalarca uyanacak ve tekrar emerek uykuya dalacak.Düzene giremeyen uyku saatlerimiz beni tüketmekde.Kollarim bana fazla geliyor, Serraya az.

Birkac gündür bitkisel bir sakinlestirici aliyorum günde bir kez.Sanki daha mi iyiyim ne?Kendimi iyi degerlendiremiyorum ama son günlerde gücümün tükendigi o kadar cok an olduki hani neredeyse bunalimli biri olmak üzereyim.Direnmeyip hapi kullaniyorum ve iyide oluyor gibi.

Bebek bakimi,beslenmesi ,egitimi kisacasi herseyiyle ilgili kitaplara ihtiyacim var.Elimin altinda cok az kitap var burda.Yazin vakit ayirip alamamistim nasilsa annemler gelicek o zaman netten siparis ederim diye düsünmüstüm ama annemler hala gelemedi.Bir umut Subatta gelilerse diye kitap siparis isini halletmeliyim bir an önce.Kitabi elime alip söyle bir gözgezdirmeden almak zor olsada baska care yok.

Dün aksam anneannesi Serrayi görmek istedigi icin kamera actik ,buarada ben Serrayi giydirmeye calisiyordum.Serra yi zapdetmek mümkün olmadigi icin uzun bir maceraya dönüstü giyinme isi.Anneannesi bizi izlerken yoruldugunu söyledi.Bazen bende izlesem yorulsam anne ,dayanamayip müdahele etsem ,yani sen gelsen annem ne güzel olur.Kizinin cok ihtiyaci var sana hadi gel bekletme daha .

Daha cok cok sey var yazila ama dökülüyorum ben ya.Yok yok o kadar da kötü degilim sadece yorgunum ,uyku kazaninin icine düsesim var.Bulunamayasim var.Birde cok fena muhallebi yiyesim var,kendimi tutamayasim.

Iyi uykular ve afiyet olsunlar bana.Yok yok sadece iyi uykular.

Serra inanilmaz bir hizla büyümekte.Daha dün kucagima bile almamisken henüz, kafasini arkaya cevirip bana bakisi gözlerimin önünde.Yeni dogmus,yeni kavusmusuz birbirimize o saskin merakli boncuk gözlerle ilk karsilasmamiz.Öyle tatli. öyle güzel bakiyorki sanki dünya durmus gibi o an benim icin.Ama durmamis tabii o minik kuzu büyümüs yürümek üzere ve neredeyse 8 ayi geride birakacak.

Serranin pek cok ilkini buraya yazamadim aslinda cok istedim ama Serrayla yasam benim icin o kadar basdöndürücü bir hizla devam ediyorki bazen durup ben kimim ne yapiyorum diye soruyorum kendime.Ben anneyim ama Serranin annesi olmak gibi ayrintisi var.Serra inanilmaz hareketli bir bebek.Karnimda da cok ama cok hareketliydi.4. ayda saniyorum almanca kursuna tekrar baslamistim ama ders dinlemek hicde kolay degildi.Icimde cilginca hareket eden bir bebisle 2 ay devam ettim kursa.Ama ne kurs benim icin daha cok Serrayla yaptigim bir etkinlik gibiydi.Buarada hala almanca bilmiyorum.Neyse bu konulara girmeyelim gece gece moralimi bozmayayim ben.Karnimdaki tepinmelerine dogurarak son vermis oldugum Serra,hastanede kaldigimiz 4 günde bana dünyanin kac bucak oldugunu sana uzun uzun anlatacagim anne dedi aslinda ,ama ben onun sicakligiyla öylesine büyülenmistim ki sinyalleri alamadim.Geceleyin herkes horul horul uyurken bizim kuzu agliyor agliyor agliyordu.Aksam 8 -9 arasi basliyorduk sabah 6 ya kadar.Ücüncü gece saat 12 oldugunda o kadar sevinmistim ki o mutlulugumu hic unutamiyorum.Sabah servisine cok az kalmisti sadece 5 saat.Önce temizlik sonra kahvalti sonra vizite derken saatler akip gececekti ve ben artik uyuyup kalmayacak Serrayi düsürürsem diye endise etmeyecektim.Ah iste o ne tecrübesizliktir yahu Serra sadece memede susuyor ve uyuyordu ama ben ya uyuya kalip Serrayi düsürürsem ya üzerine yatarsam diye korkudan uyuyamiyordum.Birkac kez hemsireleri cagirmak zorunda kalmistim bebegim susmuyor diye.En sonunda yaslica bir hemsire sadece memende uyuyorsa o zaman sen de sürekli meme ver dedi demekki sana ve sütüne ihtiyaci var bebeginin dedi ve beni yatirdi sonra Serrayida koynuma yatirip memeyi tutmasina yardimci oldu ve bizde böylece sabaha karsi uykuya dalabildik.Birkac saat sonra uyandigimda donmus ve uyusmus haldeydim.Ama olsun sabah olmustu ve dogumdan sonra bende biraz olsun uyuyabilmistim.Hastanede gecirdigim günler daha dogrusu geceler gercekten cok ama cok zorlamisti beni ama o kadar mutluydum ki bütün bu yorgunluklar silinip gidiyordu hafizamdan ve ben icimde kocaman bir coskuyla pir pir dönüyordum ortalikda.Anne olmanin gücü bu olsa gerek.Sonra ciktik evimize geldik macera her gecen gün hizlanarak devam etti,ediyor.Cok güzel cok zor günler geceler yasadik yasiyoruz.Degismeyen sadece Serradaki hareket ,Serradaki enerji.Bazen tek basima o kadar caresiz hissediyorum ki kendimi ben bu anneligi kiviramiyorum herhalde diyorum.Keske etrafimda bana yardimci olabilecek bazen sadece bir yemek yeme süresince Serrayi oyalayabilecek birileri olsaydi ya da en azindan Ilkerin aksamlari evde olabilecegi bir isi olsaydi diye cok hayiflaniyorum.Ama bunlarin hicbiri olamiyor ve bende Serramla yuvarlanip gidiyorum.Tam anlamiyla böyle yuvarlanip gidiyorum.Yemek yapmayi birakin yemek yemek,tuvalete gitmek ,dusa girmek gibi zorunlu ihtiyaclarimi bile cok zor karsilayabiliyorum.Ev islerine gelince onlar uzun süredir kendi haline birakilmis durumda.Kendi kendini temizleyen binalar üretmeli bence.Kisacasi Serrayi neredeyse hic yalniz birakamiyorum.Uyuyunca yapmak gibi bir sansimda yok cünki neredeyse gündüzleri hic uyumuyor bazen bütün gün sabah ögle aksamüstü gibi vakitlerde toplamda bir saati uyuyor. Durumumuz pek parlak degil anlayacaginiz.Daha cok sey var yazilacak ama Serra tekrar uyanmadan bende yatsam iyi olur.Hem cok uzun hemde bunaltici bir yazi oldu ama bendeki durum budur.

Belki biraz soluk almaya belki annemin sefkatli kollarina ihtiyacim var.Kucak benim icin degil daha cok Serra icin:)) Benimkiler pek tutmuyorda artik.

Simdi gidip kuzuma sarilip kokusunu icime ceke ceke uyuyacagim ve bu bana herseyi unutturacak.Canim kizim benim,seni cok ama cok seviyorum kücük tatli cadim.

Alkisliyoruz...

Serra bu sabah ilk kez müzikle birlikte ya da bazen müziksiz el cirpmaya basladi.Müzik olup olmamasi ya da müzigin cinsi hic mühim degil mütemadiyen el cirpiyor alkis yapiyoruz.Hatta geceyarisi uykumuzdan uyanip tekrar tekrar alkisliyoruzki unutmayalim di mi?E artik Serra oynarken alkisinida kendisi yapabilecek, bize izleyip gülmekten katilmak kalicak o tatli popisi sallamalara.Oyna kuzum oyna annen gibi olma...

Ve bu da canta karistiran Serra...