Anneligi Anlamaya Basliyorum...

Hayir tembel degilim sadece hamileyim.Ne yazik ki gebelik hormonlari tarafindan tüketilmis durumdayim.Hasta miyim hamile miyim belli degil.Minik bebecik beni eve dahada kötüsü yataga bagladi.Neredeyse bir aydir evden cikamiyorum cok gerekli olmadikca.Sadece haftasonlari kisa sürelerle disarda vakit gecirebildim.Iki kez az miktarda kanama oldu ve doktorum ikinci kanamadan sonra evde kalip sürekli yatmami söyledi.Her iki kanamadan önceki günlerde disarda bol bol vakit gecirmis ve cok yürümüstüm.Senmisin yürüyen o kadar evdeyiz iste bir ay olacak,yat dur.
Neyseki kardesim burda ve bana bakiyor.Canim benim o da benimle beraber eve kapandi, o kadar plan yapmistik ama hicbiryere gidemedik.Ben evde sürekli kusuyor ve yatiyorum (evet igrencim ama gercek),sedisimde yemek yapiyor ,benle ugrasiyor.Ben neredeyse sadece corbayla besleniyorum.Kendimi zorlasamda baska seyler yemem mümkün degil.Bir yandan cok endiseleniyorum bebegimde benim yüzümden iyi beslenemiyor diye ama gercekten yiyemiyorum.Doktorun verdigi hap disindaki ilaclari bile icemiyorum ki mide bulantisi ilacimda bunlardan biri.Midesi bu kadar hassas birine bu kadar berbat bir surup verilirmi doktorcum, yaktin beni.Versene bana mis gibi hap iceyim rahat rahat.Bütün kokulardan nefret ediyorum,komsularim pisirdigi yemeklerin kokusu bile burnuma gelip beni öldürüyor,sonra balkonlarinda ictikleri sigara.Hergün dus almasam ölürüm sandigim ben neredeyse haftada bir yikanicam.Sampuan ,sabun ve dus jellerinin kokulari beni öldürüyor.Her dustan sonra bir tur bögürmece ve kusmaca seansim var.Gercekten berbat durumdayim,acikcasi bu kadar zor olabilecegini düsünmemistim.Cevremde hamileliklerine tanik oldugum kadinlarin bir kismi güle oynaya hamilelik gecirmislerdi bir kismi da mide bulantisi yasamislardi ama böyle görmemisin bebegi olmus midesi bulanirken tutmus onuda kusmus kivaminda degildi. Itiraf ediyorum gecen haftayi o kadar zor ve agir gecirdim ki 3.gün geceyarisi artik kusmaktan bütün ic organlarim yirtilmis gibi acirken neden ben hamile kaldim diye isyan ettim.Rahat batmasi olarak degerlendirdim durumumu.Bir baska bebek yapmayi asla düsünmeyecegimi bile ilan ettim.Ilkerde birkac kez benim halime dayanamayip isyan etti onuda sikayet edeyim.Umarim bebegimiz bize küsmemistir.

Suanda 8 hafta +4 günlük minik bebegimiz.Bana 4. haftadan beri anneligin ne kadar zor oldugunu ögretiyor.Hamile kalmadan önce biraz kilo almistim ,onlarda gitti sadece minik bir göbegim var artik.Bizim nazli bebek fit anne istiyor galiba.E o nasil isterse,yeterki su 3 ayi sorunsuz atlatayim,bizi birakip gitmesin.

Bütün bu günler boyunca, bazen artik dayanacak gücümün kalmadigi anlarda kendime sasirarak hep iyi seyler düsünebildim.Ben cok güclü biri degilimdir yani saglikli ,kuvvetli olmak anlaminda.Cok uzun süre devam eden rahatsizliklarda sinirlerim bozulurdu aglar, zirlardim helede böyle hicbirsey yapamadan yatmak zorundayken.Ama bu günlerde minicik bebegim bana hep güc veriyor, ha gayret diyorum o zaman kendime günleri sayiyorum hani 3. aydan sonra hem tehlike gececek hem de su bulantilar büyük ihtimalle bitecek.Cuma günü randevumuz var doktorumuzla.Cok heyecanliyim.Ve eger doktorum izin verirse önümüzdeki pazar kardesimle birlikte Istanbula gidebilecegim.Annemin dizinin dibinden ayrilmayacagim.Annemin yaninda olmak,onun mis gibi corbalarini icmek ,tertemiz evinde yayilmak suan en cok arzu ettigim sey,bana cok iyi gelecegine eminim.Umarim hersey yolunda gidecek ve bende gidebilecegim.

Lütfen gidebileyim.